Γιώργος Κτενάς

Η ομάδα νεανικού θεάτρου «Συντεχνία του Γέλιου» ανεβάζει το «Είστε και Φαίνεστε» στο Σύγχρονο Θέατρο (Ευμολπιδών 45, Γκάζι), του καταξιωμένου Γερμανού συγγραφέα Φόλκερ Λούντβιγκ, με επίκεντρο τη σχολική κακοποίηση και τον εκφοβισμό.

Μια σύγχρονη αφηγηματική ματιά γύρω από τον πόλεμο: έναν πόλεμο που βρίσκεται όλο και πιο κοντά, που βρίσκεται σε καθημερινή βάση στη ζωή μας. Είτε αυτός αφορά την άμεση επιβολή ισχύος κρατών και κεφαλαίου είτε την έμμεση καλλιέργεια για εν δυνάμει στρατιωτικές επιθέσεις ή «επιθέσεις» που ταυτίζονται με μεταναστευτικά ρεύματα. Στην Ελλάδα δυστυχώς έχει αναπαραχθεί πολλές φορές αυτή η τελευταία εκδοχή. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει μια διάπλαση των συνειδήσεων εντός του κοινωνικού με μιλιταριστικούς μηχανισμούς.

Αλλά και στο σχολείο μπορούμε να εντοπίσουμε τους ίδιους μηχανισμούς, με καθημερινή επανακωδικοποίηση στο τρίπτυχο Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια (η ώρα της προσευχής είναι πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα), δημιουργώντας την είσοδο των μετασχολικών ετερόνομων κοινωνικών χειρονομιών: Αφενός μέσω της δυστοπικής αποστήθισης και των πειθαρχιών που φέρει, αφετέρου μέσω της πρόδηλης ταύτισης της μητέρας με το έθνος και του πατέρα με τον ηγέτη – που νομιμοποιούνται από τα στρατόκαυλα μαρς των παρελάσεων, με εθνικιστικές εκδηλώσεις και αυστηρή υπακοή σε ανυποψίαστα παιδιά. Μήπως χρειάζεται να ψάξουμε και σε αυτό το πεδίο, όταν αναφερόμαστε στο σχολικό bullying;

Αυτό το νήμα –για το σχολικό bullying δηλαδή– πιάνει η ομάδα νεανικού θεάτρου «Συντεχνία του Γέλιου» στην τελευταία της θεατρική παράσταση με τίτλο «Είστε και Φαίνεστε», πιστή και συνεπής στην ιδέα ενός χειραφετιτικού και κοινωνικού θεάτρου για παιδιά και νέους.

Το κείμενο του καταξιωμένου Γερμανού συγγραφέα Φόλκερ Λούντβιγκ ανεβαίνει στο Σύγχρονο Θέατρο. Οι ήρωες της ιστορίας είναι τέσσερις φίλοι, που είναι πάντα ενωμένοι όταν πρόκειται να βασανίσουν τον «Γυαλάκια», με τον τελευταίο να μένει αβοήθητος και φοβισμένος μπροστά στον περίγελο και τα πειράγματα των άλλων. Όποτε οι τέσσερις είναι θυμωμένοι με τον δάσκαλο, το σχολείο ή το σπίτι, ξεσπούν πάνω του. Βάζοντας στο επίκεντρο τη σχολική κακοποίηση και τον εκφοβισμό, αλλά συνδυασμένο με το χιούμορ που απαιτεί μια τέτοια παράσταση, όταν απευθύνεται σε παιδιά και νέους.

Η ομάδα της Συντεχνίας είναι καλοδουλεμένη και σε άριστη φόρμα, με κέφι, ενέργεια και παιδική ζωντάνια, ενώ η σκηνοθεσία τού Βασίλη Κουκαλάνι είναι, ξανά, γεμάτη ένταση και ρυθμό που κρατάει μέχρι το τέλος το ενδιαφέρον. Η πρωτότυπη μουσική από τον Φοίβο Δεληβοριά, σε μια παράσταση που αναδεικνύει ότι το ύψιστο αγαθό της κοινωνικότητας είναι η κοινότητα και η γοητεία της συμμετοχής σε αυτή. Η ίδια η ερμηνεία του μύθου ταυτίζεται με την ανάγκη της ένταξης στην κοινότητα. Για να μαγευτούμε ξανά, ακόμα και χωρίς μάγο. Αρκεί να παρακολουθήσουμε την παράσταση.

https://www.efsyn.gr/tehnes/theatro/451771_parastasi-diamanti-apo-ti-syntehnia-toy-gelioy